Wystawa prac artysty Alfreda Lubockiego w Muzeum w Lęborku

Od początku marca 2026 r. w Muzeum w Lęborku można oglądać wystawę prac Alfreda Lubockiego pt. „Wirtuoz koloru, mistrz formy”. Wystawa czasowa w Galerii „Strome Schody” poświęcona jest życiu i twórczości znanego i cenionego artysty ludowego, rzeźbiarza i malarza i twórcy, którego dorobek stanowi ważną część dziedzictwa kulturowego naszego regionu.

Alfred Lubocki to postać wyjątkowa w kaszubskiej sztuce ludowej - łączy w swoich pracach bogactwo barw z metaforyczną głębią, zabierając widza w podróż pełną refleksji i emocji. Ta wystawa to doskonała okazja, by spojrzeć na świat oczami artysty - opowiadacza, którego dzieła poruszają zmysły i duszę.

Wystawę zorganizowano ze zbiorów Muzeum w Lęborku, Muzeum Ziemi Puckiej im. Floriana Ceynowy i osób prywatnych. Zebrane materiały i wspomnienia pozwoliły stworzyć wystawę ukazującą nie tylko artystyczny dorobek Alfreda Lubockiego, lecz także człowieka - twórcę zakorzenionego w lokalnej tradycji i codzienności Pomorza i naszego miasta. Kuratorem wystawy jest adiunkt muzealny Urszula Walburg z Działu Etnografii.

Finisaż wystawy zaplanowany został na 16 maja 2026 r., początek o godz. 18:30. Wystawę będzie można oglądać do końca sierpnia br.

O artyście

Alfred Lubocki urodził się 7 lipca 1914 r. w Lęborku, dzieciństwo spędził w Pałubicach pod Sierakowicami. Mając zaledwie 17 lat, wyjechał do Gdyni, gdzie dorywczo pracował w porcie, tartaku, był agentem handlowym, piekarzem, by trafić do wojska - 16. Pomorskiego Pułku Artylerii Lekkiej w Grudziądzu. Brał udział w kampanii wrześniowej. Swoje własne przeżycia wojenne przeniósł z czasem na płótno. Jedna z jego większych prac malarskich pt. „Ostatnia bitwa września” osnuta jest na kanwie wspomnienia bitwy pod Kockiem, w której brał udział jego pułk, dowodzony przez generała Kleeberga.

Okres okupacji Lubocki spędził na Kaszubach. Pracował w młynie oraz w fabryce drożdży w Maszewie. Przez udział w kampanii wrześniowej trafił na tzw. „czarną listę”. Odmawiając podczas przesłuchania podpisania listy przynależności do Niemiec skazano go na pobyt w obozie w Stutthofie, gdzie cudem ocalał.

Po wojnie osiadł w Lęborku i założył rodzinę. Trudne dzieciństwo i lata okupacji zaważyły na jego zdrowiu. Kiedy zaczął rzeźbić, nie pracował już zawodowo. Zachęcony zainteresowaniem ze strony lęborskiego muzeum, zaangażował się w nową pasję na dobre.

Będąc Kaszubą chętnie nawiązywał do tematyki wiejskiej i kaszubskiej. Sięgał też do tematyki religijnej. Wiele jego prac pokazywało sceny żywotów świętych. Chętnie  malował, niektóre obrazy wspólnie z żoną Marią, znakomitą hafciarką, autorką wierszy i rodzinnych wspomnień.

Alfred Lubocki swoją artystyczną wrażliwość przelewał nie tylko na płótno czy rzeźbę. Filozoficzne wywody, własne przesłania i przemyślenia zapisywał często po kaszubsku na odwrocie rzeźb i obrazów. Chciał w ten sposób być jak najbliżej odbiorców.

Był członkiem Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Jego twórczość była znana nie tylko w kraju, ale i za granicą. Uczestniczył w wielu zbiorowych wystawach sztuki ludowej na terenie kraju, był systematycznie zapraszany na plenery i kiermasze sztuki ludowej. Swoje artystyczne osiągnięcia zawdzięczał własnej pasji popartej ciężką i upartą pracą. Rzeźby i obrazy Lubockiego możemy oglądać w muzeach w Słupsku, Gdańsku, Toruniu, Radomiu, Malborku, Pucku, a przede wszystkim w Lęborku. Nasze  muzeum zebrało pokaźną liczbę obrazów i rzeźb Lubockiego.

Regionalna kolekcja rzeźb i obrazów Alfreda Lubockiego służy mieszkańcom w budowaniu tożsamości lokalnej – lęborskiej, a także tej szerszej – kaszubskiej i pomorskiej. Jednocześnie stanowi przykład osiągania mistrzostwa i wirtuozji sztuk plastyczno – rzeźbiarskich w procesie samokształcenia artysty. Alfred Lubocki osiągnął mistrzostwo w wykorzystaniu walorów naturalnych materiału z którym pracował. Stąd jego prace działają na odbiorcę w sposób sugestywny, niemalże hipnotyczny, przyciągając uwagę do prostej, niewyszukanej formy ukształtowanej przez naturę, której jedynie nadano artystycznego wyrazu w procesie tworzenia dzieła.

Alfred Lubocki zmarł 2 października 1993 r. Za życia mieszkał w bloku przy ul. 10 marca oraz w kamienicy przy Zwycięstwa 5. 23 marca 2015 odsłonięta została pamiątkowa tablica poświęcona urodzonemu w Lęborku cenionemu artyście ludowemu, rzeźbiarzowi, malarzowi, działaczowi kaszubskiemu, uczestnikowi kampanii wrześniowej, więźniowi obozu Stuthoff.